زكريات
زكريات وايام عدت من العمر
زكريات حلو ومر
كنا زمان بعد العشا نسهر
مع صحبنا وحبايبنا نتكلم
ونضحك وتاخدنا السهارى
ومن حلاوه الحكاوى يفوت الوقت
ونروح نلاقى الام تفتح لينا الباب
تقولنا ادخل ده ابوك سأل عليك كتير
وندخل نتسحب براحه علشان ابويا مايحسش
ليقوم يقولنا كلمتين فى جنبنا
وتدخل امى جايبه العشا
وبراحه توشوش فى ودنى تقولى
البنت اياها جت سألت عليك
يحمر وشى واسكت
كانت ديما تقولى يابنى
اوعى تلعب بحد
اوعى تجرح حد
اوعى تخون ولا تكدب على حد
انا امك شايله همك
ياولدى اعقل واكبر
وبلاش من الصرمحه اللى انت فيها
دى البنت دى شكلها بتحبك
اوعى بالدموع الجرح تملى عنيها
وخلى بالك على نفسك ياولدى
اقوم انا علشان تعبانه طول النهار
تعبانه من القضيان
اقوم ارتاح شويه
علشان اقدر اقوم الصبح اصحى ابوك
افطره قبل ما يروح الشغل
يالله يابنى تصبح على خير
حلوه كانت ايامى
كنت اصبح الصبح البس وانا خارج
تجرى عليا امى مش هتخرج من غير ما تفطر
وتحلف عليا وارجع اكل وانا واقف
كانت تتاخنق معى
تقولى اقعد الدنيا ماطرتش
وانا خارج على الباب كانت تقولى استنى
عايزاك وتفتح شنطتها الصغير
وتقولى لزوم الساقع انت وصحابك
اضحك واخدها بالحضن امى بقى
احن قلب هى
اطيب قلب هى
روحى وعمرى وقلبى هى
اااااه على زكريات كانت بجد حلوه
كنت اخرج وانا اصحابى فى الشارع نقف ونهزر
ونضحك ونعاكس البنات بهزار
مكناش بنفكر فى حاجه اسمها بكره
كبرنا وشابت الايام وشوفنا وقاحه الدنيا
ولما كبرنا وبدأنا نستقر
اتعرفت على بنوته حلوه وطيبه وحنينه
على حسب ما رسمت عليا دور الملاك
وحبيتها بجد
ونا حبى مش زى اى حد
من طيبة قلبى سلمتلها عمرى
سلملتها روحى سلملتها كلى انا
ولما عرفت انى بحبها ومقدرش استغنى عنها
بقت تتغير درجه درجه مابقتش تهتم
مابقتش هى اللى عرفتها
اسلوبها وطريقتها وحياتها معايا
ماقولكمش خدتنى عزة نفسى
وقررت ابعد واسيبها
كرامتى ياناس هيبتى قدام نفسى ياعالم
واينعم تعبت ودست على قلبى لنساها
ومرت اليالى وياطووووول اليالى فى العذاب
وفى يوم لقيت امى قالتلى مالك فيك ايه
احكيلى يابن بطنى
احكيلى ياللى اول يوم شفتك فيه ضهرى اتسند
ياسندى فى الدنيا مالك
قولتلها تعباااااااااااااان
حيراان مش مرتااااح قالتلى حاسه بيك
وتعبنى وجعك اللى فيك
بس اقولك نصيحه.....
الراجل هيبه
الراجل هيبه
لو راحت هيبته
بقى لعبه فى ايد كل واحد
وهيبتك وكرامتك خليها اقوى من قلبك وحبك
ومن يومها بقيت انا
انا اللى اى حد يستأزنى انه يكلمنى
انا اللى بمش بالشارع راسى لفوق مرفوعه
بقيت انسان مش بيأمن لاى حد
ولو وعدك اقبلك السبت
ممكن انساك واشوف جايز واقابلك الحد
بقيت ناشف
بقيت انا قوى
اللى مايعرفش يعنى ايه دمع
اللى مايعرفش ايه الوجع
اللى مايعرفش الضعف
بس بتيجى عليا لحظه واقفل اوضى
واقعد مع نفسى وابكى
لحد ما اصفى تعبى